Aandachtsontwikkeling.nl » Blog

De Fakir van de Efteling

Helma — Tue, 13 Mar 2012 12:21:59 +0000

Vandaag werd de nieuwe website van het kwartaalblad Slow Management gepresenteerd.
Daar staat ook de column op die ik voor het meest recente nummer, voorjaar 2012, over Verandering had geschreven: de Fakir van de Efteling. Ik kan Slow Management van harte aanbevelen. Het tijdschrift laat zien dat er overal in Nederland bedrijven zijn die werk maken van het anders organiseren. Vanuit Vakmanschap, Vertrouwen en Verbinding. Het kan.

jaarwoorden

Helma — Mon, 02 Jan 2012 18:48:39 +0000

Soms kan een enkel woord meer effect hebben dan alle goede voornemens bij elkaar. Een woord dat je voor de duur van een jaar kiest, op 1 januari of op je verjaardag bijvoorbeeld. Gewoon om je erdoor te laten verrassen.… Surprise !.. Zoals wanneer je dubt over de aanschaf van een auto, en er ineens allerlei exemplaren van ziet rijden… zo’n woord. Opduikend onder de meest bijzondere en onverwachte omstandigheden. Ik ben erdoor veranderd. Ik koos een jaar voor ‘stilte’, voor ‘film’, ‘toewijding’… maar het laatste woord, ‘aandacht‘, bleef me intrigeren. Nu nog, maar dit jaar wordt het een meer specifiek woord, een verfijning : ‘mildheid’. Ik ben benieuwd wat het met me doet en waar waar het me brengt…
Misschien is het een idee: jezelf uitnodigen om een ruimtegevend ‘jaarwoord’ te kiezen: jouw eigen jaarwoord.
In afwachting, met open nieuwsgierigheid: wat gaat dat woord je brengen..

words don’t move mountains, people do..

Helma — Mon, 24 Oct 2011 08:49:33 +0000

Gisteren was ik even langs Beursplein 5 waar de tentjes van de Occupy beweging nog steeds staan. Er werd in het zonnetje en op gemoedelijke toon met bezoekers gesproken over de teloorgang van het kapitalisme door het gebrek aan zelfreinigend vermogen. Ik liep langs een ouder echtpaar dat sprak over de uitzichtloze situatie van jonge hoogopgeleide mensen in Zuid-Europa – hadden ze op het journaal gezien-, en over de hoop op nieuwe vormen van democratie waarin mensen zelf samen besluiten nemen, ondersteund door de sociale media. Er waren overigens opvallend veel ouderen op het plein. In de Nederlandse pers is nogal eens laagdunkend gesproken over Occupy: een leiderloze beweging is naïef. Ja, misschien, maar er zijn teveel kenmerken dat we op een kantelpunt in de geschiedenis staan. Het antwoord kon wel eens komen vanuit de kracht van de zwerm (emergentie) en de globalisering van een beweging die vreedzaam protesteert en nieuwe verbindingen legt.

De echte bedreiging voor de Occupy-beweging om uit te groeien tot een wereldwijd alternatief is deze: als haat het motief is. Vandaar dat prof. dr. Robert Thurman, die Indo-Tibetan Buddhist Studies doceert aan de Columbia University en een autoriteit is als het om Tibet gaat, op humorvolle wijze de nadruk legt op compassie als leidraad voor het protest. Omdat het verboden is microfoons te gebruiken bij het protest worden zijn woorden door de menigte herhaald.

Robert Thurman speech op Occupy Wallstreet

met dank aan @KeesDullemond die mij op het filmpje attent maakte.

Aandacht zet de tijd stil

Helma — Sat, 15 Oct 2011 15:28:31 +0000

Afgelopen vrijdag vierden we de feestelijke opening van het Centrum voor Aandachtsontwikkeling.
Met (oud)-deelnemers, familie, vrienden, collega’s stonden we even – ook letterlijk- stil.

Als je iets te vieren hebt en je komt bij elkaar, zeg je eigenlijk, impliciet : “we zetten de tijd stil“.
-want we willen dit moment samen delen“. Vieren is ‘het moment delen’.
Samen wakker en aanwezig zijn, en daarmee buiten de geplande tijd treden…
Aandacht zet de tijd stil…

We liepen met een groep ook een blokje om, al liep iedereen voor zich…
…voelen wat schaduw met je doet, de warmte van het het zonnetje… opmerken hoe de ogen switchen tussen het lijnenspel van de woningen, de lichtval en de beweging van het water…

Ik was die dag van de opening al vroeg in de ruimte en de zon scheen zo dat ik dacht: dit moment van licht en schaduw… eigenlijk is dit het: ook al ben je in je eentje, je kunt het moment vieren…

en omdat het een feestdag was had ik de camera bij me